Wiadomości rynkowe

Handel to zajęcie dla osób o silnej psychice. Rynek finansowy niesie sukces tylko tym, którzy są w stanie myśleć racjonalnie i nie dają się ponieść emocjom. Jednocześnie handel jest bardzo wyczerpujący i czasem sprawia, że nawet doświadczeni inwestorzy podejmują nieprzemyślane lub ekscentryczne decyzje. Kiedy tylko założą, że szczęście zawsze będzie im sprzyjać, mogą oni stracić swój kapitał.

Zapraszamy do zapoznania się z najbardziej niesławnymi traderami, którzy zdali się na ślepy traf i wszystko stracili.

Bracia Hunt

Pod koniec ubiegłego stulecia dwóch braci, William i Nelson, zajmowało się sprzedażą srebra. Pewnego dnia mężczyźni zakupili sporą dostawę metalu szlachetnego w ilości 100 000 000 uncji. Kilka miesięcy później cena srebra wzrosła do 50$ za uncję. Wkrótce jednak rynek odbił w drugą stronę. Bracia Hunt poczuli się poważnie zagrożeni i nie byli w stanie poradzić sobie ze stresem emocjonalnym: postanowili pozbyć się całego swojego srebra. W rezultacie sprzedali całą partię za 1,2 miliarda dolarów, podczas gdy zakup kosztował ich 1,75 miliarda dolarów.

Ogromna strata w wysokości pół miliarda doprowadziła braci do szaleństwa. Nelson próbował nawet wpłynąć na notowania, za co został skazany i ukarany grzywną w wysokości kolejnych dziesięciu milionów. Kto wie, gdyby bracia nie sprzedali całej partii srebra tak pospiesznie, być może ich los potoczyłby się inaczej.

Julian Robertson

Trader ten zyskał międzynarodową sławę dzięki swej niesamowitej intuicji. Czasami Julian nie musiał nawet dokonywać dogłębnej analizy rynku, by zidentyfikować kluczowe tendencje. Pod koniec zeszłego stulecia utworzył on fundusz Tiger Management, który pozwalał traderowi powiększyć swój kapitał tysiąckrotnie (z 8 milionów do 8 miliardów dolarów).

Niezachwiana wiara Robertsona we własną intuicję była główną przyczyną jego upadku. Za nic nie chciał uwierzyć, że waluta japońska mogła stwarzać zagrożenie i konkurować z głównymi walutami światowymi. Po obracaniu nią przez jakiś czas Robertson stracił niemal cały swój kapitał, a jego fundusz był zrujnowany. Trader musiał przelać swoje pozostałe środki osobiste na konta inwestorów. Wielu ekspertów po dziś dzień się zastanawia, w jaki sposób tak doświadczony i kompetentny trader, który od wielu lat handlował na rynku finansowym, nie wyrobił w sobie nawyku kierowania się wiedzą, zamiast uczuciami.

Chen Jiulin

Kontrowersyjny trader zajmował pozycję dyrektora generalnego dużej firmy China Aviation Oil (Singapore) Corp. Był on kompetentnym menedżerem, jednak często brakowało mu samokontroli w roli tradera. Właśnie to było przyczyną jego porażki finansowej. Chen Jiulin stracił około 550 milionów dolarów, stawiając wszystkie swoje środki na wzrost ceny oleju napędowego w roku 2004. Dwa lata później, śledczym udało się dowieść, że pechowy trader usiłował ukryć straty firmy, za co został skazany na 4 lata więzienia oraz karę grzywny w wysokości 208 000$.

Toshihide Iguchi

Trader ten uwikłany był w nielegalny handel, co było przyczyną jego zwolnienia z prosperującej firmy finansowej Daiwa Bank. Z jego winy bank poniósł straty w wysokości ponad miliarda dolarów. Dochodzenie ujawniło, że trader od jedenastu lat prowadził nielegalną działalność. Należy tylko pozazdrościć oszustowi wytrzymałości, gdyż każdego dnia żył na ostrzu noża. Toshihide Iguchi został jednak przyłapany i trafił za kratki na 4 lata, płacąc przy tym ok. 2 miliony dolarów grzywien.

Liu Qibing

Człowiek ten zajmował stanowisko wiodącego tradera metali w Koreańskim Biurze Rezerw Państwowych. Jest on najbardziej kontrowersyjną postacią w historii tej firmy. Przykładowo, Liu Qibing zyskał sławę otwierając ogromną pozycję handlową na miedź na Londyńskiej Giełdzie Papierów Wartościowych. Zdecydował się on zakupić 200 000 ton owego metalu szlachetnego. Doprowadziło to do gwałtownego wzrostu ceny metalu. Po tej transakcji trader opuścił Londyn i przepadł jak kamień w wodę, nie wywiązując się z warunków umowy. Do tej pory go nie odnaleziono.

Władze koreańskie musiały bardzo się postarać, aby uspokoić inwestorów i udowodnić, że sytuacja się ustabilizuje. Rząd był przekonany, że wyłącznie Liu Qibing był za wszystko odpowiedzialny i domagał się jego odnalezienia i ukarania. Śledczy byli innego zdania. Organy ścigania uważały, iż trader wykonywał tylko polecenia kogoś innego, gdyż w takiej sytuacji tylko ci, którzy sprzedali spore ilości metalu w czasie wzrostu ceny mogli zarobić, a nie było żadnych dowodów, że Liu Qibing dokonał czegoś takiego. W każdym razie, sprawcy nadal nie zostali ukarani.

Peter Young

Trader ten okrył się niesławą nie ze względu na jakieś lekkomyślne działania, lecz z powodu swej nadmiernej pewności siebie. Peter pracował jako menadżer w Morgan Grenfell Asset Management. Mężczyzna postanowił, że zasługuje na dużo więcej, dokonał więc różnych nieuczciwych procederów celem otwierania spółek widmo. Dzięki temu głównym źródłem dochodu tradera stały się fikcyjne transakcje zawierane w jego oficjalnym miejscu pracy.

Na szczęście Peter Young został przyłapany przez współpracowników, zanim było za późno. W trakcie procesu ustalono, że menadżer wywołał szkody dla niemieckiego banku na kwotę 220 milionów dolarów. Oszust ukrywał się przed władzami przez długi czas przebierając się w damskie ubrania. W końcu jednak Young został namierzony i aresztowany. W trakcie aresztowania okazało się, że trader cierpiał na pewne zaburzenia psychiczne. Prawdopodobne jest, że jego problemy spowodował silny stres związany z jego nielegalną działalnością na rynku finansowym.

Yasuo Hamanaka

Ten trader rynku finansowego nazywany był wyłącznie "Mr. Copper". Pracował dla Sumitomo Corporation, którego główną specjalnością był handel miedzią. Po kilku latach udanej pracy Yasuo chwalił się, że jego całkowity wolumen handlu metalami wynosił pięć procent całkowitego wolumenu światowego.

Śledczy dowiedzieli się później, że trader ten od 12 lat dokonywał oszustw kryminalnych za plecami całego kierownictwa dużej firmy. Hamanaki wyjątkowo nie radził sobie na rynku, wciąż jednak przedstawiał dowody swoich sukcesów poprzez fałszywe oświadczenia. Fałszował raporty, aby ukrywać straty, a także podpisywał się za innych traderów. A to nie wszystkie jego przestępstwa. Eksperci uważali, iż Hamanaka miał w firmie kilku współpracowników, gdyż bardzo trudno byłoby kierować tak dużą ilością oszustw na własną rękę. Niemniej jednak tylko Yasuo trafił za kratki. Został skazany na 8 lat więzienia, wypuszczono go rok wcześniej. Należy zauważyć, że Hamanaka stracił ponad 2,6 miliarda dolarów na rynku metali szlachetnych.

Jerome Kerviel

Człowiek ten był świetnym traderem we francuskiej firmie SociétéGénérale. Przez kilka lat prowadził nielegalną działalność nie budząc przy tym podejrzeń, aż pewnego dnia oskarżony został o kradzież 7 miliardów dolarów należących do banku. W trakcie dochodzenia wyszło na jaw, że Jerome dokonywał operacji handlowych na łączną kwotę 50 milionów euro w imieniu samej firmy, za co trafił za kratki.

John Meriwether

To dosyć skuteczny i doświadczony trader, którego zdyscyplinowanie i zabójcze opanowanie wyróżniały go spośród innych. Pozwoliło mu to zebrać kapitał początkowy i otworzyć własną spółkę w roku 1994. John zainwestował ok. 100 milionów dolarów w ten projekt. Z każdym dniem pojawiało się coraz więcej inwestorów, gdyż firma odnosiła niesamowite sukcesy i generowała wysokie zyski przy minimalnym ryzyku.

Sytuacja zmieniła się dramatycznie, gdy Meriweather zdecydował się skupić na wspieraniu rynku rosyjskiego. Gdy tylko Rosja odmówiła wywiązania się ze swych zobowiązań finansowych, ogłoszono bankructwo funduszu. Aby ustabilizować sytuację, Stany Zjednoczone zaoferowały firmie wsparcie, ale robiło się coraz gorzej. W rezultacie firma została zamknięta z saldem negatywnym 4 miliardów dolarów.

John Rusnak

Człowiek ten pracował na stanowisku oficjalnego tradera oddziału AlliedIrishBank. Pewność siebie Johna sprawiała mu jednak więcej szkody niż pożytku. Od kilku lat próbował przeprowadzać ryzykowne operacje handlowe na walucie japońskiej, i bynajmniej nie zawsze odnosił sukces. Rusnak posługiwał się fałszywymi dokumentami oraz tożsamościami nieistniejących osób. Wszystko to pomagało mu ukrywać przed zarządem faktyczny dołek finansowy spowodowany jego porażką na rynku walutowym.

Po 4 latach pracy straty firmy wyniosły łącznie 29 milionów dolarów, a po kolejnych 4 latach przekroczyły już 300 milionów dolarów. Wyglądało na to, że Rusnak lepiej sobie radził jako oszust niż trader, gdyż przez wiele lat udawało mu się zwodzić kierownictwo, w którym wierzyli, że odnosił sukcesy. Co więcej, trader ten otrzymał nawet premię w wysokości ponad 400 000$ za doskonałą pracę.

Niemniej jednak, oszustwo Johna wyszło na jaw i został skazany na 7,5 roku więzienia wraz ze zobowiązaniem do zapłacenia za szkody wyrządzone bankowi, które opiewały na 691 milionów dolarów. Wiele lat później, nieuczciwy proceder Rusnaka okrzyknięty został największym fałszerstwem w całej bankowości amerykańskiej XX wieku.